Sensitief responsief opvoeden: het gaat om de binnenkant

Sensitief responsief opvoeden: het gaat om de binnenkant

Mama & Kinderen By nov 15, 2026 No Comments

Wie zich verdiept in hechting of de ontwikkeling van jonge kinderen, komt de term vroeg of laat tegen: sensitief responsief opvoeden. Het klinkt technisch, maar het idee is eenvoudig. Je merkt de signalen van je kind snel en goed op (sensitief) en je reageert daar passend en liefdevol op (responsief). Zo leert je kind dat zijn behoeften er mogen zijn.

In een artikel op het magazine van Studio Nesting laat Infant Mental Health-specialist Suzan Jenniskens zien dat er inmiddels iets is wat nog verder gaat dan sensitief reageren. Dat is mentaliseren.

Geen opvoedrobot

Lang lag in de ontwikkelingspsychologie de nadruk op zichtbaar gedrag. Huilt je kind, dan troost je. Is het dwars, dan stel je een grens. Dat werkt, tot het een aangeleerd trucje wordt. Dan doe je aan de buitenkant alles ‘goed’, maar mist de echte verbinding. Volgens het artikel voelt een kind dat haarfijn aan.

Mentaliseren gaat een laag dieper. Je kijkt naar wat er in je kind omgaat: de gevoelens, gedachten en behoeften achter het gedrag. En net zo belangrijk: je kijkt ook naar wat er in jezelf gebeurt. Een ouder die geregeld de plank misslaat maar oprecht nieuwsgierig blijft naar zijn kind, biedt meer veiligheid dan een ouder die keurig alle regels volgt zonder echt contact. Je kind heeft geen perfecte ouder nodig. Het wil zich gezien en begrepen voelen.

Het goede nieuws: je doet het waarschijnlijk al. Denk je ‘hij schreeuwt tegen me, maar hij is vast doodmoe van de opvang’, dan kijk je al voorbij het gedrag. Er hoeft dus niets nieuws aangeleerd te worden. Het helpt vooral om je bewust te zijn van die nieuwsgierigheid.

Een kwartier volle aandacht

Het tweede deel van het artikel gaat over een schuldgevoel dat veel ouders kennen: het idee dat je de hele dag ‘aan’ moet staan voor je kind. In de praktijk ben je er dan wel, maar draai je op de automatische piloot. Je checkt je telefoon of loopt in gedachten je to-dolijst af terwijl je een blokkentoren bouwt.

Het artikel draait dat om. Een kwartier per dag met volle aandacht bij je kind zijn, levert meer op dan een hele dag samen in dezelfde ruimte zonder echt contact. Telefoon in een andere kamer, de vaatwasser even vergeten, samen op de grond. In zulke korte momenten kan een kind echt opladen. De rest van de dag mag je met een gerust hart koken, werken of de was doen.

Als een ouder zich gesteund voelt, kan een kind zich veilig ontwikkelen. Mildheid voor jezelf is daarin geen luxe, maar een voorwaarde. Lees verder op Studio Nesting: Alles over sensitief responsief opvoeden.

Author

No Comments

Leave a comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.