peuters en knuffels

Gagoe, waar ben je? Over peuters en knuffels

Geplaatst door

‘Gagoe, waa ben je?’ Noah rent als een kip zonder kop door de woonkamer. Gagoe is weg, juist als het bedtijd is. Waarschijnlijk ligt hij ergens onder de bank. Ik zou hem kunnen pakken, maar deze zoektocht is stiekem veel te leuk. ‘Mama, Gagoe nou?’, zegt Noah terwijl hij mijn schoen ondersteboven houdt. Met een grote grijns concludeert hij: ‘Gagoe weg, nie slape’. Ik kijk onder de stoel en Noah gaat naast me liggen. ‘Kijk eens wat mama vindt..,’ ‘Gagoe!!!’ Heerlijk hoe blij mijn peuter wordt van zijn knuffel. Echt ware liefde tussen die twee. Vandaag neem ik je mee in de wereld over peuters en knuffels

Peuters en knuffels, vriendjespeuters en knuffels

Gagoe is een van de knuffels die in het cadeaupakket zat dat ik destijds van mijn werk kreeg. Ik vond het wel een vrolijk beest, maar had niet verwacht dat het de x-factor had. Daar dacht Noah duidelijk anders over. Al snel hoorde ik hoe hij tot diep in de avond hele gesprekken voerde met het konijn. Vervolgens was Gagoe altijd in zijn handjes te vinden in bed. Noah was anderhalf toen Gagoe ook echt mee moest naar beneden. Inmiddels zijn ze net een getrouwd stel, tja peuters en knuffels he? Soms wordt Gagoe aan zijn oren door de kamer gezwiept. En op een ander moment is Gagoe de enige die Noah kan en mag troosten.

Verandering in de relatie

Ja, leuk peuters en knuffels en meteen een lievelingsknuffel. Tot voor kort was daar helemaal niets mis mee. Gagoe mocht gewoon in de was, dan was er altijd nog Schaap (of Sjaap, zoals Noah zegt). Gagoe was lief, maar niet heilig. Regelmatig sliep het kleurige konijn dan ook beneden. Als Gagoe wel bij mijn zoon in bed had geslapen, dan bleef Gagoe vaak de rest van de dag boven. Wat is er dan veranderd dat ze nu ineens soulmates zijn? Wat is er gebeurd dat Gagoe nu nooit meer van Noahs zijde mag wijken? Dat ik bijna een boze zoon heb omdat Gagoe niet mee mag in bad?

Houvast

In het begin is een knuffel vooral een onderzoeksobject. Dat zie ik nu bij Sophie ook, die bestudeert haar beesten van alle kanten. Verder is een knuffel natuurlijk altijd aanwezig op het moment dat papa en mama er niet zijn. Gagoe biedt dus een soort houvast, de zekerheid dat papa en mama er ook zijn als we niet in het zicht zijn. Daarom hebben (de wat oudere) baby’s graag knuffels in hun bed. Op dat moment maakt het verder nog niet uit welke knuffel dat dan is. Zolang je kind niet alleen is, is het goed.

Voorkeur en relatie

Vanaf een jaar of anderhalf krijgt een kind door dat hij een eigen wil heeft. Hij wil het een absoluut niet en het ander per se wel. Hierdoor kan hij ook een bepaalde knuffel gaan prefereren, terwijl hij met dat lieve beertje niets te maken wil hebben. Noah was dan ook die leeftijd toen hij bewust voor Gagoe koos. Bovendien krijgen kinderen tussen 1 en 2 jaar oud het begrip ‘relatie’ door. Oma is de moeder van mama en de buurvrouw is de persoon die naast je woont. Kinderen worden daardoor socialer en beginnen tegen alles en iedereen te praten. Banden met diverse personen (en -pluchen- dieren) is het gevolg. Nu ik dit weet, begrijp ik veel beter wat er in Noahs hoofd omgaat. Ineens is het logisch dat hij tot diep in de nacht ging kletsen met Gagoe.

Fantasie en creativiteit

Gagoe is dus de beste vriend geworden van Noah. Zoals al aangegeven, moet het konijn tegenwoordig ook overal mee naar toe. Gagoe mag nooit uit het zicht zijn, want dat betekent alles op pauze. Er wordt pas weer gegeten, geslapen en geluisterd als Gagoe weer terecht is. Maar wat is nou precies datgene waardoor de twee steeds onafscheidelijker worden? Ik was zo nieuwsgierig dat ik het gewoon aan Google gevraagd heb. Het schijnt zo te zijn dat peuters van 2,5 jaar en ouder fantasie krijgen. Ineens kan alles. Daarom is Sinterklaas vanaf deze leeftijd ook zo geweldig. Ik kan Noah alles wijsmaken en het omgekeerde gebeurt ook. Gagoe is niet meer alleen maar een pluchen beest. Gagoe is ook de autocoureur die in de Cars loopwagen rijdt. Ook is Gagoe de aangewezen persoon om voorgelezen te worden. Tegelijkertijd is Gagoe ook een boksbal en een badeend. Gagoe is niet langer zomaar een konijn. Gagoe is onderdeel van zijn belevingswereld. Waar wij hem niet begrijpen, biedt een pluchen beest wel de uitkomst. Peuters en knuffels, ze hebben iets magisch met elkaar.

Nooit meer zonder

Voorlopig moet ik dus vooral zorgen dat Gagoe niet kwijtraakt. Als hij dan echt mee naar buiten moet, dan houd ik hem nauwlettend in de gaten. Op het moment dat Noah het konijn dreigt te verliezen, stop ik Gagoe in de tas. Ook breng ik de gastouder altijd op de hoogte van zijn aanwezigheid. Een leven zonder Gagoe is voor Noah steeds moeilijker, en dus ook voor mij. Ik wil niet hoeven uitleggen dat Gagoe weg is. Ik heb ook gezocht naar een reserve-exemplaar, maar helaas heb ik die nog niet gevonden.

De knuffelfase schijnt na het zesde levensjaar trouwens weer over te gaan. Dan krijgt Noah echte vriendjes en  hoor ik twee stemmetjes tot diep in de nacht. Dat is ook wel weer iets heel leuks. Gelukkig is hij nog maar drie en mag ik nog een aantal jaar Gagoe met mijn leven beschermen. Is het peuters en knuffels fenomeen ook bij jou bekend?

 

2 reacties

  1. We hebben meerdere kinderen en raar om te zien hoe ieder anders is… De ene slaapt nog altijd met die zelfde knuffel als toen, de andere heeft nooit iets gewild alleen zijn dekentje, of de tut afgeven was een hele gebeuren… Ieder kind is anders 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *