De woonkamer anders indelen staat bij veel gezinnen al maanden op het lijstje. Er is altijd iets dringenders, en zo houdt de kamer de indeling die er ooit per ongeluk in is gegroeid. Sommige klussen blijven liggen om een simpele reden. Ze lijken groter dan ze zijn. Twee dagen zijn genoeg, zolang je in de goede volgorde werkt. Eerst kijken wat er weg kan, dan meten, dan sjouwen, en opruimen als laatste. Dat scheelt een hoop tillen en nog veel meer teleurstelling achteraf.
Het weekend begint met leeghalen
Voordat er iets bij komt, gaat er eerst van alles uit. Loop met twee lege dozen door de kamer en haal weg wat er niet meer thuishoort. De mand met speelgoed die nooit meer opengaat, de stapel tijdschriften naast de bank, het bijzettafeltje waar vooral jassen op liggen. De kamer voelt al ruimer voordat je één meubel hebt verschoven. Dat is meteen je maatstaf. Alles wat je daarna terugzet, moet die ruimte waard zijn.
Meten met krantenpapier op de vloer
Een indeling die in je hoofd klopt, valt in het echt vaak tegen. Leg daarom oude kranten op de vloer in de vorm van de bank die je wilt, en plak de vellen aan elkaar. Houd er een pad omheen vrij dat zo breed is als je schouders, anders schuur je er straks elke dag langs. Loop die route een paar keer met de wasmand in je handen en een kind achter je aan. Voor een kamer waar de looproute langs de bank gaat, is een u-bank met de rug naar het raam de betere keuze dan pal naast de deur.
Pas daarna komt het echte sjouwen
Nu de vorm op de vloer ligt, weet je precies waar alles heen moet. Werk van groot naar klein, want het grootste meubel bepaalt de rest van de kamer. Schuif zware stukken op een oude deken over de vloer, dat spaart je rug en je vloer. Ruim een kast helemaal uit voordat je hem verplaatst, want een volle kast gaat bij het schuiven werken en de deuren zwaaien open. Zet losse stoelen op de plek waar iemand ook echt gaat zitten, dicht bij de tafel of naast het raam, niet in de hoek die overblijft.
Het opruimen hoort bij dezelfde klus
Een nieuwe indeling is pas af als de dozen het huis uit zijn. Breng weg wat je hebt uitgezocht, rol het kleed recht en zuig de plekken waar jarenlang niets kwam. Loop daarna nog één keer de route vanaf de deur naar de bank, want daar sta je meestal even stil om ergens langs te draaien. Staat er iets in de weg, dan verschuif je het nu en niet volgende maand. Doe die ronde met een volle boodschappentas in je armen, dan weet je genoeg.
De klus die maanden op je lijstje stond, blijkt achteraf een kwestie van twee dagen en een stapel oude kranten. Wat het verschil maakt is niet meer vierkante meters, maar de volgorde waarin je werkt, van weghalen en meten naar verplaatsen en opruimen. Je merkt het daarna aan de kleine dingen. Niemand hoeft nog om een stoel heen te lopen om de gordijnen open te doen, en de wasmand kan in één keer door naar de keuken.
No Comments