Vrouwenappgroepjes, iedereen heeft een mening… Ken je dat…?

Geplaatst door

Ken je dat? Zo’n vrouwen appgroepje vol vriendinnen? Ik heb ze in verschillende vormen, allemaal vol verschillende vrouwen met hun eigen leven, verleden en meningen. Want als er iets is waar wij in Nederland met z’n allen geen gebrek aan hebben, dan is het een mening. Maar ik dwaal nu al af, even terug naar waar ik het over wilde hebben: appgroepjes vol vrouwen…

118 berichten

Hoewel ik mensen genoeg ken die er een hekel aan hebben, kan ik er enorm van genieten. Even een avondje offline geweest en niet op mijn telefoon gekeken want geloof het of niet, ik doe ook andere dingen dan Facebook, Instagram, Whatsapp en Pinterest 😉 Na zo’n avondje zonder telefoon is het geen uitzondering dat ik in één van mijn appgroepjes meer dan 100 berichten gemist heb. Ga er maar aan staan: 118 berichtjes teruglezen!

Ik begrijp het wel hoor! Dat mensen daar een hekel aan hebben… Je leest terug over iets wat al gebeurd is, er is al op elkaar gereageerd en je bent eigenlijk te laat om nog te reageren. Het moment is voorbij… Voor mij is het echter enorm genieten! Ik lees terug wat er geschreven is en in mijn hoofd hoor ik de stemmen van de mensen die het schrijven erbij. De gezichtsuitdrukkingen kan ik me voorstellen en als ik een goeie dag heb kan ik er zelfs bij wegdromen waar ze zijn, wat ze dragen en wat ze aan het doen zijn…

In verbinding

Want met de huidige technologie kun je verzeild zijn in een heftige discussie over de huidige politiek terwijl je op het toilet zit. Of je kunt met je beste vriendin over borstontsteking praten terwijl je eigenlijk ruzie hebt met je lieve partner… We staan continu met elkaar in verbinding en daarmee kunnen er zich de gekste situaties voordoen en noem me raar, ik vind dat enorm genieten!

Deze week is er ergens op het internet een stuk geschreven door een moeder over thuisblijfmoeders, zo heet dat toch? Of misschien ging het juist over werkende moeders, helemaal precies weet ik het niet meer, maar haar mening was niet mals en droop van het beeldscherm af… Blijkbaar was ik die dag erg druk, want ik had er nog niets van meegekregen en na een avondje spelletjes spelen met mijn lief had ik in twee verschillende app groepjes meer dan 100 berichtjes gemist. Meteen wist ik, er is iets gebeurd…

Teruglezen…

Ik had er meteen zin in, zette een kop thee voor mezelf en nestelde mezelf op de bank om snel ‘even’ bij te lezen… De berichtjes in beide groepjes bleken over datzelfde stuk op het internet te gaan en de meningen waren verpletterend. Ik ben blij dat de mevrouw die het desbetreffende stuk geschreven had, niet met mij mee kon lezen want ze werd flink door de mangel gehaald. En terwijl ik genoot van de uitspraken, de verpletterende meningen en het reageren op elkaar besefte ik me dat dit eigenlijk niet heel tof was… Eigenlijk zijn wij vrouwen bikkelhard voor elkaar, op alle vlakken…

Dit geschreven stuk op het internet en de reacties van de vrouwen in mijn omgeving, zijn natuurlijk maar één voorbeeld, maar het gaat eigenlijk overal over! Als vrouw kunnen we het nooit goed doen, al helemaal niet voor élkaar! Denk aan onderwerpen als moederschap, borstvoeding, pijnstilling, thuisblijven of werken, oppas nemen om te gaan sporten, op dieet gaan of juist een gebakje eten, tijd maken voor onze liefde of juist iedere dag tijd maken voor vriendinnen, gezonde of ongezonde traktaties, enz. enz. Wij maken het elkaar niet makkelijk!

Veroordelen?

Ik moet eerlijk zeggen dat het me voordat ik moeder, of in mijn geval pleegmoeder werd, nog niet heel erg was opgevallen… Maar als ik nu terugkijk naar mijn leven, denk ik dat het ergens in de tweede helft van de middelbare school is begonnen. Vrouwen maken elkaar met woorden kapot, hebben altijd een mening over de ander en bespreken die vooral enorm graag met élkaar…

We weten namelijk met z’n allen reuzegoed hoe de ander haar leven eigenlijk zou moeten leiden, wat een betere, gezondere, lichtere, opvoedkundig verstandigere keuze zou zijn en kunnen haar haarfijn uitleggen waarom. Ik herinner me vriendinnen die helemaal van slag waren omdat stoppen met borstvoeding blijkbaar not-done is. De vriendin die op het schoolplein uitgelachen werd omdat ze haar dochter in de winter in een zomerjurk liet lopen omdat het meisje dat zelf supergraag wilde… Zelf ben ik ook pijnlijk onderwerp van gesprek geweest, eerst toen het wel heel lang duurde voordat er kinderen kwamen en later als ik me blijkbaar mengde in een discussie die alleen bedoeld was voor ‘echte’ moeders en daar hoor ik als pleegmoeder blijkbaar niet bij…

Goed voorbeeld?

Inmiddels heb ik besloten dat ik ga proberen het anders te doen en vooral om onze pleegdochter die bij ons op zal groeien en alle pleegdochters die voor lange of kortere tijd in ons huis zullen mogen wonen, het goeie (andere) voorbeeld te geven. Ik wil niet oordelen over de keuze van andere vrouwen, ik wil de vrouwen die ik ken, goed of minder goed steunen in hun leven en ze niet afbranden om keuzes die zij ongetwijfeld met hun eigen goeie redenen, gemaakt hebben…

Begrijp me niet verkeerd, ik heb mijn mening klaar voor de mevrouw die het stuk schreef waar ik het eerder al over had en over heel veel andere vrouwen. Maar ik ga proberen opbouwend te zijn, steunend en behulpzaam en als ik denk dat ik een mening écht moet delen, ga ik proberen dat te doen met de vrouw in kwestie. Op een zo lief mogelijke manier…

Want als wij vrouwen elkaar niet steunen, wat leren we dan onze dochters…?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *