guilty pleasure

Niet langer een geheim : mijn guilty pleasure!

Geplaatst door

Ok, ok, ok,…  Ik geef het toe! Ik ben een wandelend vat vol guilty pleasures. Van een avondje netflix met een groot pak chips, tot chickflicks met tranen en tuiten. Maar laat ik het daar vandaag nou net niet over hebben. Ik duik met jullie even terug in de tijd, en ik laat jullie eventjes binnen in mijn geheime wereld van mijn grootste guilty pleasure.

Guilty as charged : 90’s & Nillies

Wej, het is dan ook niet moeilijk om een guilty pleasure te hebben die op eender welke moment toereikend is. Muziek is  voor mij een enorme uitlaatklep voor zowel positieve vibes als wat donkerdere dagen. En geloof het of niet : ze hebben voor elke mood wel iets in de aanbieding!

Als opwarmertje misschien eentje dat aantoont welke leeftijd ik toen had. Ik ben geboren in 1990 en was in 2000 tien jaar. Tien jaar worden, dat was voor mij een synoniem van tiener-zijn. Achteraf bekeken wat overhaast, maar zo is mijn jeugd nu eenmaal verlopen. Hihi.

Op dat moment gebeurde er iets magisch! Ik voelde me helemaal op-en-top tiener, en welk liedje galmt door de radio’s? Jawel! Deze.

Lees ook: 9 X Wat je echt niet zegt tegen een jonge zwangere moeder of tienermoeder.

Guilty pleasure met dansbenen aan

Zo nu en dan, maar eigenlijk zelden en te weinig, trek ik mijn dansbenen aan. Wat ik dan het aller -aller liefste meemaak? Eén of ander maffe DJ die de plaatjes van de 90’s en nillies voor me oplegt, een stel vriendinnen erbij en gewoon even helemaal los. Zoals toen.

Ik vermoed dat er nu heel wat moeders zitten meelezen die helemaal weten waar ik heb over heb. Voor zij die nog niet helemaal mee zijn : hier een plaatje om te oefenen in je woonkamer, waar niemand kijkt. Dance like nobody’s watching!

Guilty pleasure : meekwelen tijdens het poetsen of stiekem meelippen op de trein

Het grote voordeel aan veel van deze 90’s en Nillies-songs, en het hoogtij van mijn guilty pleasure :  ik kan ze meekwelen alsof mijn leven ervan afhangt! Gelukkig zijn de teksten meestal niet zo moeilijk en reiken ze vaak niet verder dan enkele woorden tot in den beginne herhaald op een repetitief deuntje. Heerlijk toch. Een mooi voorbeeld daarvan is deze ! Het beste stuk van deze knaller ? “Na Na Na Na Na Na Na Na Na…”

Maar vergis je niet. Niet enkel de simplistische nummers maken van mij een loslippige dame! Er zijn ook van die echte tongbrekers die ik vroeger op mijn eentje zat in te oefenen, en te herhalen tot ik niet meer kon. Aangezien ik zo vele uren voor de microfoon van de computer heb gespendeerd. en heel eerlijk : soms doe ik dit nog. Het ultimatum van me-time, eigenlijk.

Ik daag je uit om het ook eens te proberen. Ik beloof je : het is ge-wel-dig! Maar dat si niet zo moeilijk : Hier eentje dat uitkwam in 1999 maar pas Europa binnenviel in de Nillies (2000).

Guilty pleasure wanneer het wat minder goed gaat

Ook wanneer het wat minder goed gaat, je kent het wel, zo’n dag waarop alles bagger is en er helemaal niks mee wil dan zijn de nineties daar om je door deze dag heen te sleuren. Er is dan ook helemaal niets mis met je heel even te laten meeslepen met je gevoel en ook je muziek daarop af te stemmen. Ik ben daar een ongelooflijke krak in. Je moet wel weten. Nineties beginnen luisteren op een baaldag is op eigen risico. Wanneer je op YouTube begint door te klikken kom je al gauw bij vrolijke beats terecht waardoor je dag helemaal opfleurt.

Een hele goeie starter op zo’n dag is ‘Iris’ van de Goo Goo Dolls. Voor mij een absolute knaller die ik ook al tien jaar achter me aansleep.

Maar soms, heel soms, ben ik zo boos dat mooie liedjes zoals de vorige vooral op mijn systeem werken. Dagen dat ik boos ben, meestal nooit op iemand persoonlijk. Boos op het systeem. Boos op alles. Op die momenten zijn er godzijdank ook tunes te vinden om even met de deuren te gooien. Dat deed ik trouwens ook in mijn puberjaren. Deur dicht, en zware gitaren op. Hou ik nu nog steeds van… maar dan met de deuren open.

Er zijn duizenden redenen om opnieuw die nineties en nillies door de boxen te laten knallen. Een stevige gitaar, een harde beat, zingende vrouwen, melige mannen, of shaken op tropische nummers. Het is er gewoon allemaal.

Bij deze is mijn blog over mijn guilty pleasure dan ook een oproep om deze muziek niet verloren te laten gaan. Zo maken ze het jammer genoeg niet meer!

Welke muziek neem jij overal met je mee? Of heb je ook guilty pleasure die je al jaren met meeneemt?

 

 

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *