Lid zijn van een studentenvereniging, daar heb je wat aan!

Geplaatst door

1 september startte het academisch jaar. Dat is ook de tijd dat studentenverenigingen leden gaan werven en de introductie of ontgroeningstijd begint. Met alle, vaak negatieve, publiciteit van dien. Onbekend maakt immers onbemind, toch? Ook is wat lid van een studentenvereniging, dit heeft het voor me betekend:

Studeren in Nijmegen

In 2004 ben ik gaan studeren in Nijmegen de stad waar ik toen al woonde. Samen met mijn beste vriend ging ik rechten studeren aan de toen nog Katholieke Universiteit van Nijmegen. Tegenwoordig, nou voel ik me oud als ik dit typ, de Radboud Universiteit. De introductie van de Universiteit liet ik grotendeels aan mij voorbij gaan, ik dacht mijn eigen stad namelijk wel te kennen. Wat ik toen niet wist is dat een stad voor iedere doelgroep andere dingen te bieden heeft. Ik wist niets van verenigingen of studentencafé’s. Eigenlijk wist ik helemaal niet waar ik aan begon, mijn studie incluis.

Studentenvereniging Ovum Novum

Door die vriend van mij, die de intro wel liep en uiteindelijk lid werd van een Nijmeegse studentenvereniging, Ovum Novum kwam ik er eigenlijk pas mee in aanraking. Vaak ging ik met hem mee en ik leerde zo veel meer mensen die ook op de uni rondliepen kennen dan tijdens mijn college’s. Het voelde allemaal erg prettig, de feesten waren super leuk en ik koos er zelf dan ook voor om in 2005 lid te worden. Een van mijn beste keuzes ooit!

Mijn studententijd begon met de eigen introductie.

Dat is anderhalve week waarin het leren kennen van de vereniging en haar leden centraal staan. Over introducties doen vaak veel dramatische verhalen de ronde. Dat komt omdat deze periode bij veel vereniging intern wordt gehouden en er niet over gesproken wordt met niet leden. Zo blijft het lekker mysterieus.

Ik kan je garanderen dat het allemaal reuze meevalt en je gewoon een leuke tijd hebt. Dat was in ieder geval bij mij het geval. In die tijd leren alle nieuwe leden elkaar zo goed als het kan ook beter kennen om daarna jaarclubs te vormen.

Wij hebben dames en heren jaarclubs gescheiden om alle drama te voorkomen. Met 9 fantastische dames vormde ik Damesjaarclub Furore ’05. Iedere woensdag aten we samen en gingen daarna naar de Sociëteit voor de verenigingsavond. Langzaamaan studeerden er steeds meer dames af en tegenwoordig wonen we door het hele land verspreid. Van Friesland tot Breda.

 

Nog steeds contact

Met mijn jaarclub heb ik nog steeds heel veel contact, nu gaan de gesprekken minder over jongens en meer over kinderen. We zijn samen ouder geworden en hebben ons ontwikkeld tot de personen die wij nu zijn. De diversiteit in achtergrond en opleiding maakt een jaarclub súper interessant. Iedereen heeft andere ervaringen en kennis, waardoor onderwerpen vanuit verschillende kanten belicht worden. De diëtist helpt iemand met een gezond eetpatroon. Een jurist zoekt het een en ander voor je uit en de logopediste krijgt nu filmpjes van mijn zoon die af en toe slist omdat hij een tand mist. Je ziet elkaar misschien stukken minder maar de band blijft bijzonder. In 2015 zijn we met z’n allen een paar dagen naar Sicilië geweest, dat was echt super. We zijn bij elkaars huwelijken en babyshowers, kleine meisjes worden groot.

Beste vriendin

Maar niet alleen mijn jaarclub bracht mij veel. Mijn beste vriendin heb ik zo ook leren kennen. Wij zaten een keer naast elkaar bier te drinken en kwamen tot de conclusie dat we daar goed in waren. Dus zijn we dat blijven doen. We runden samen de barcommissie en woonden zelfs nog een tijd samen. Ook onze gesprekken zijn sinds de geboorte van haar dochter Robin anders geworden maar onze band blijft speciaal. Een dierbare en bijzondere vriendschap die ik zonder Ovum niet gehad had!

CommissiewerkStudentenvereniging

Zoals ik al zei runde ik de barcommissie, maar ik heb ook veel ander commissiewerk gedaan. Waardoor je leert organiseren, je leert over sponsoring en leidinggeven. Iets waar ik toen gewoon niet goed in was, maar ook dat was een leermoment. Ik leerde spreken voor grote groepen, mijzelf presenteren en over omgangsnormen. Verenigingen zijn vaak traditioneel en gericht op etiquette, kennis daaromtrent komt altijd van pas.

Naast mijn jaarclub heb ik een genootschap opgericht.

Damesgenootschap POES. Mijn jaarclub wilde niet zo heten maar de dames waarmee ik veel op de Soos te vinden was wel. We besloten onze liefde voor de Sociëteit en bier een vaste vorm te geven door het genootschap op te richten. Om de week aten en borrelden we samen. Een genootschap bij ons is vergelijkbaar met disputen die andere verenigingen vaak hebben.

Het kenmerk is dat er ieder jaar mensen bijkomen en afstuderen. In je tweede jaar wordt je pas lid zodat je ook beter weet wat de identiteit van een genootschap eigenlijk is. Bij ons was dat actief, betrokken en aanwezig. Maar ook hecht en loyaal. Helaas is een van onze geweldige en inspirerende dames overleden.

Dat maak je samen mee. En ziekte of overlijden van ouders. Dat hoort erbij en dan sta je samen sterk. Het genootschap bestaat nu nog steeds en blijft maar groeien, heel bijzonder om te zien.

Niet willen missen

Nee ik heb zoveel geleerd, zoveel mensen leren kennen tijdens mijn studententijd, maar ook zeker bij mijn studentenvereniging. Dat had ik nooit willen missen. Ik raad het iedereen aan, word lid van een studentenvereniging! En als je echt niet bij een studentenvereniging wil, kijk dat eens bij een sportvereniging. Bij een studievereniging studeert iedereen hetzelfde, dat is zo saai. Verbreed je horizon, het kan op zo’n makkelijke en laagdrempelige manier. Veel mensen worden alleen lid, iedereen is nieuw en onbekend. Het is toch fijn om in ieder geval één keer in de week samen te eten met een jaarclub?

Ik leerde zo trouwens ook dat mijn rechtenstudie niets voor mij was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *