vriendinnetje

| Anoniem | Het beste vriendinnetje van mijn dochter is zo irritant!

Geplaatst door

Mijn naam is Gerina (33), mijn dochter (6) gaat nu voor het derde jaar naar de basisschool. Natuurlijk horen daar vriendjes en vriendinnetjes bij. Echter vind ik het beste vriendinnetje van mijn dochter zwaar irritant. Liever heb ik niet dat ze met haar speelt, maar het is haar beste vriendinnetje… Ik deel mijn verhaal met jullie in de hoop dat jullie mij helpen kunnen.

vriendinnetje

Mijn wil opleggen?

Mijn wil bij mijn dochter opleggen qua kiezen vriendjes en vriendinnetjes kan ik niet. Wil ik ook niet. Iedereen kiest zijn of haar vrienden. Zo ook mijn dochter. Ik vind het meisje waar ze het liefst mee speelt alleen zo ontzettend irritant, liever heb ik niet dat ze er mee speelt. Het gedrag van mijn dochter is na en tijdens het spelen met dat meisje totaal anders. Vervelend, zeurderig, verwend en niet luisteren. Als die twee samen zijn word ik knettergek van ze.

Geen regels.

Hier in huis zijn we van de regels. We zijn niet overdreven streng maar er zijn wel regels en onze meiden weten wat ze wel en niet mogen. Als het desbetreffende meisje komt spelen lijkt het wel of onze dochter niet meer weet dat er regels zijn. Ze kopieert het gedrag van haar beste vriendinnetje compleet.

Het vriendinnetje luistert nergens naar.

Het beste vriendinnetje  van mijn dochter heeft nogal moeite met regels. Thuis zijn er geen tot nauwelijks regels. Aan de ene kant kun je het kind het dus ook niet kwalijk nemen. Hoe moet een kind leren luisteren als het dat thuis ook niet hoeft? Als mijn dochter bij haar heeft gespeeld is ze helemaal van god los. Grote mond, niet luisteren. Het is alsof ik haar moet herprogrammeren, en ja ik weet hoe dit klinkt.. Het mooiste is nog, als ik de moeder vraag bij het ophalen hoe het ging, dan krijg ik het volgende antwoord: ”prima, ze is heel lief geweest! Ze hebben zo leuk samen gespeeld.” Dat het huis dan één grote bende is maakt haar niets uit. Met alles spelen ze tegelijk en niets ruimen ze op. Mijn dochter moet dan vervolgens helpen met opruimen van mij. Vervolgens ben ik 20 minuten later nog niet weg omdat het vriendinnetje niet helpt en ik met mijn dochter aan het opruimen ben. De moeder doet een verwarde poging om haar dochter te laten opruimen. Na een daar heb ik geen zin in, is het ook prima voor moeders.

Ik ben gekke henkie niet.

Dit is me nu 2 keer overkomen en ik doe het niet meer. Ik ga niet meer helpen opruimen met de zooi die mijn dochter bij een ander maakt met haar vriendinnetje terwijl het beste vriendinnetje en moeders liever lui dan moe zijn. De moeder heeft misschien totaal geen grip op haar kind, maar dat is niet mijn probleem. Klinkt misschien hard en niet leuk, dat snap ik. Maar ik doe het gewoon niet meer.

Een grote mond.

Ook vloekt mijn dochter als ze daar is wezen spelen. Ze is 6 jaar, zit in groep 3 en durft GODVERDOMME te roepen. Daar heb ik meteen mee afgewerkt. Dat wil ik niet horen. Al helemaal niet met een kind van 6!!!

vriendinnetje

Al deze punten zorgen er dus voor dat ik eigenlijk gewoon een gruwelijke hekel aan dat kind heb. Als ze bij ons speelt slik ik mijn woorden maar in, maar ik word er knettergek van. Als haar moeder haar komt ophalen duurt het overigens ook een half uur voor ze weg gaan. Dochter wil namelijk de schoenen niet aan, de jas niet aan en moeders pakt niet door. Nou deze moeder wel. De vorige keer waren ze binnen 10 minuten weg. Hup nu moet je luisteren naar je moeder en de jas en schoenen aan. Wij moeten zo ook eten en jij ook. Tot morgen op school.

 

Heb jij dit weleens meegemaakt?

XOXO Gerina.

 

Lieve Gerina, wat een lastige situatie. Ik kan me goed voorstellen dat soms de stoom uit je oren kan komen. Ik hoop dat het schrijven van dit verhaal je helpt en de lezers je misschien kunnen helpen. Liefs Maddy

*Gerina is een fictieve naam, dit omdat de schrijfster graag anoniem wou blijven.

Wil jij ook je verhaal kwijt? Mail dan naar maddy@meermetmama.nl. Dit kan natuurlijk Anoniem.


 

2 reacties

  1. Eerlijkheid!
    Je dochter is ondertussen 6, en op een leeftijd waarop haar geweten goed kan aangeven wat wel en niet door de beugel kan.

    Het lijkt me een prima idee om deze situatie aan te grijpen om je relatie met je dochter te versterken!

    Ga een gesprek aan! Leg haar uit dat je merkt dat ze zich anders gedraagt als ze bij haar is geweest, vraag of ze weet hoe dat komt. Misschien wil ze gewoon heel erg graag aansluiting vinden bij dat meisje.

    Leg haar uit dat ieder huisje en huishouden zelf mag beslissen hoe alles werkt maar dat jullie samen voor bepaalde regels hebben gekozen. Leg haar uit welke voordelen bepaalde regels met zich meebrengen. Vraag wat ze van die regels vindt, geef haar de kans om haar mening erover te uiten.

    Vertel haar ook dat ze helemaal vrij is in het kiezen van haar vriendjes en vriendinnetjes, zolang ze zelf veilig is. Vertel haar dat je haar graag hebt zoals ze is, wanneer ze is zoals jij ze kent.

    Misschien past ze zich wel aan uit onzekerheid? Dat zijn hypotheses. Dat kunnen we niet met zekerheid zeggen.

    Bevestig haar in haar lieve zelf en wees niet bang om deze gesprekken te voeren. Kinderen zijn toegankelijker voor open communicatie dan je denkt en het heeft alleen maar een positieve uitwerking!

    Veel succes met je lieve meid!

  2. Ik heb zelf geen kinderen, maar mijn mama is onthaalmoeder geweest. Dus zijn er heel wat kinderen over de vloer geweest. Ik moet eerlijk toegeven, de kinderen waren braaf. Ook wanneer de ouders om hun kwamen. Maar wat ik wel gemerkt heb is dat kinderen vaak het gedrag van anderen overnemen. Net zoals jouw dochter het gedrag van haar beste vriendinnetje overneemt. Ik zou vooral niet proberen om die twee te scheiden, want dat zou kunnen een averechts effect hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *