blijf van mijn lijf huis

Ik zat in een blijf van mijn lijf huis met mijn baby| Anoniem |

Geplaatst door

Ik leerde Gabriel kennen toen ik op de middelbare school zat, ik was 15 en hij 16. We waren verliefd, studeerden samen af, gingen samen wonen en trouwden. Ook werd ik zwanger. Vanaf het moment dat mijn zoon geboren was ging het mis. Uiteindelijk zat ik met mijn baby in een blijf van mijn lijf huis.

Jeugdliefde

Zoals ik vertelde was Gabriel mijn jeugdliefde. We hebben 12 jaar wat met elkaar gehad en dat ging goed. Gabriel was een lieve jongen en werd later een zorgzame man. Hij had wel wat vreemde trekjes maar ik dacht ach, dat heeft iedereen wel. Hij kon soms erg jaloers zijn, maar dat vond ik dan ook wel weer lief. En misschien kwam het ook wel door zijn geloof.

Zwanger

Vanaf het moment dat ik zwanger raakte, of beter gezegd; dat we wisten dat ik zwanger was, werd hij heel erg bezitterig. Ik moest overal op letten. Liep op mijn teentjes. Ik mocht weinig, want stel je voor dat er iets met de baby zou gebeuren. Fietsen was gevaarlijk, stel je voor dat ik zou worden aangereden. De kleinste dingen mocht ik niet meer. In het begin dacht ik, wel lief zo zorgzaam. Maar het werd te!

Joram geboren

Na een zwangerschap die me niet zwaar viel werd na 8,5 maand Joram geboren. Hij was en is perfect. Had bij zijn geboorte een mooie volle donkere bos haar en was een mengelmoesje van ons allebei. Wat waren we gelukkig en trots.

Borstvoeding

Ik wou graag borstvoeding geven, vanaf het begin af aan ging het stroef. Ik produceerde niet genoeg melk en kreeg een borstontsteking. Volgens Gabriel moest ik toch doorgaan en alles proberen. De voorlaatste dag dat de kraamverzorgster er was heeft ze hem daar op aangesproken. Hoewel zij pro borstvoeding was, vond ze het ook duidelijk dat het niet ging. Ik veel pijn had en Joram er niet slechter van zou worden om op de flesvoeding door te gaan. Gabriel kon zich hier niet in vinden. Vrouwen hebben tenslotte borsten om de kinderen mee te voeden vond hij.

Toen ging het mis

Joram was precies een maand oud toen ik de eerste klap kreeg. Ik was geen goede moeder want Joram gaf veel melk terug en dat kwam doordat ik de fles niet goed zou kunnen geven. Als ik hem in badje deed was het ook niet goed. Het was te lang of te kort, goed was het in ieder geval nooit. Hij moest op precieze tijden naar bed en ook geen minuut eerder of later. Kortom, alles wat ik deed was niet goed.

Meer klappen

Ik kreeg meer en meer klappen. Eerder kon ik het verbergen, maar dat ging om een gegeven moment niet meer. Hoe verberg je een blauwe neus? Mijn ouders hebben Joram en mij in huis genomen maar Gabriel bleef me stalken.

Een blijf van mijn lijf huis of aangifte?

Gabriel bleef langskomen. Probeerde de deur in te trappen, klom over de schutting en stuurde dreigende mailtjes. Hij bedreigde ons, zou het huis in brand steken, de remmen van de auto bewerken en ga zo maar door. Mijn ouders drongen er op aan aangifte bij de politie te doen. Na lang twijfelen deed ik dit. Het was moeilijk, de vader van je kind aangeven.

Niets beter

Het werd niet beter, van de politie trok hij zich niets aan. Als hij er weer stond en ik belde de politie dan was hij alweer weg. Op de een of andere manier ‘ontsnapte’ hij altijd. Dit was zo ontzettend zwaar, niet alleen voor mij, maar ook voor mijn ouders. Vrienden spraken hem aan op te houden, zijn ouders zelfs.. Het hielp alleen niets.

Hulp politie

De politie heeft veel gedaan, dat kan ik echt niet ontkennen. Ze hebben me geholpen met crisisopvang in een blijf van mijn lijf huis. Daar heb ik een half jaar gezeten met Joram. Het is niet ideaal, maar het heeft me erg geholpen en sterk gemaakt. Je zit in een blijf van mijn lijf huis met vrouwen die iets soortgelijks hebben meegemaakt. Je hebt steun aan elkaar maar hebt wel weinig privacy in een blijf van mijn lijf huis. Gabriel zit nu vast wegens mishandeling en heeft geen recht op omgang. Dit geeft me rust. Hij weet niet waar we wonen en ik heb een andere naam aangenomen, ook heb ik de naam van Joram laten veranderen. Zo kan hij ons niet vinden wanneer hij vrij komt. Misschien vind je dit hard en niet eerlijk. Hem de kans ontnemen zijn zoon op te zien groeien. Aan de ene kant begrijp ik dit, aan de andere kant ben ik blij dat de rechter inziet dat dit een gevaarlijke situatie is waarbij Gabriel weer in verval zal raken en ik niet het enige slachtoffer zal blijven.

 

Graag geef ik je wat mee. Als je het vermoeden hebt dat iemand in je omgeving het slachtoffer van mishandeling is onderneem dan actie. Het slachtoffer is bang en zal het zelf niet snel aangeven.

Bedankt dat jullie mijn verhaal wouden lezen. Het lucht op om het anoniem te kunnen delen. Liefs Tirza.

 

Lees ook: Waarom ik bewust geen kinderen wil

Tirza, Gabriel & Joram zijn fictieve namen, dit om Tirza en haar zoon te kunnen beschermen.

 

 

3 reacties

  1. Dit is een verhaal waar je in de toekomst misschien last van hebt. Dat vind ik erg vervelend. Eerlijk gezegd had ik er niet aan gedacht om de naam te veranderen, maar wellicht wel een handige keuze.

  2. Ik heb dit met tranen in mijn ogen zitten lezen. Als eerste omdat je niemand die gunt en als tweede omdat het te dichtbij komt. Sinds vorig jaar april zit ik met mijn zoontje samen in ons huisje maar daarvoor heb ik zelf het traject van een blijf van mijn lijf meegemaakt. Dit traject maakt je idd sterker maar is echt zo zwaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *