Ogentest, moedeloze mama en een opstandige peuter.

Geplaatst door

De ogentest… Dat is hier, bij Merel en Bram best een dingetje geweest. Naar mijn inzicht, konden ze beiden allebei prima zien. Leg een miniscuul klein snoepje 10 meter verder en ze zien het. De ogentest zouden ze met vlag en wimpel halen. Toch? Nou, slagen voor de ogentest was hier dan wel weer een dingetje..

Vaak een ogentest moeten laten doen.

Toen Merel 3 werd begonnen we met de ogentest bij haar op het consultatiebureau. Goede zaak zou je denken. Dat is het natuurlijk ook, alleen een peuter met de kop in de wind die dat ‘stomme’ brilletje niet op wil is geen goede combi met de ogentest. Met Merel ben ik 3 keer geweest. Top! Moedeloos werd ik er van. En dan moest Bram ook nog….

ogentest

Ogentesten van Bram.

Bram heeft 4 keer over zijn ogentest gedaan. De eerste keer vergeet ik nooit meer, 3 kwartier moesten we wachten tot hij aan de beurt was. Hij liep dus al 3 kwartier op het bureau in zijn ondergoed. Toen we eenmaal aan de beurt waren, kreeg Bram eerst allerlei andere testen en na ongeveer 20 minuten!!!, begon dan eindelijk de ogentest. Je snapt het wel he? Dat werd dus helemaal niets. Mijn peuters hadden al geen geduld, laat staan geduld van meer dan een uur. De daarop volgende keer het zelfde verhaal, de 3e keer was Emma net geboren en Bram wou alleen maar bij Emma zijn en niet naar het consultatiebureau. Eenmaal daar met Mark aangekomen wou hij gewoon niet, leuk zo’n kind met een eigen wil. Of beter gezegd hij wou niet. Peuterpubertijd is top ;). Ik vond het eigenlijk een beetje onzin om hem weer te laten gaan, want naar mijn inzicht kon hij prima zien. Dat ik er een beetje moedeloos van werd snap je vast wel? Ik heb afgesproken nog 1 poging te wagen en anders zou ik wel naar de opticien gaan als ik er wat aan merkte.

Vanmorgen moesten we weer op voor de ogentest.

Vanmorgen om half 9 mochten we weer. Zou di t een betere tijd zijn? Met 3 kinderen trotseerde ik de nog niet zo heftige storm en ging op pad. Emma zou prikjes krijgen en Bram de ogentest. Bij binnenkomst in de kamer van de verpleegkundige verzocht ik haar eerst Bram de test te laten doen. Zo gezegd, zo gedaan. Van te voren had ik Bram wel verteld dat dit de laatste keer zou zijn en als hij niet mee zou werken naar de ‘ogen dokter’ moest en misschien een bril zou moeten als hij niet mee wou werken. Als hij het echt niet kon zien, was dat niet erg. Dan kan je er niets aan doen. Maar de kop in de wind gooien daar was ik goed klaar mee. Bram wou natuurlijk die ‘stomme’ bril niet op.ogentest

Ik wil niet,ik wil niet, ik wil niet. ‘ Oke, is goed Bram. Dan moeten we een afspraak voor je maken bij de ogen dokter’. Nou, hij wou het toch wel even proberen. En wat dacht je? Met vlag en wimpel hoor!

Eindelijk zijn we er af!

Eindelijk! Ik kon wel juichen! Van die verdomde ogentest zijn we af. Nou ja, voor een paar jaar dan. Over 3 jaar mag Emma. En ik zie er nu al tegenop. Maar dat duurt gelukkig nog even.

 

Hoe ging de ogentest bij jouw kindje?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *