Kleine jongen, ineens ben je niet zo klein meer.

Geplaatst door

Kleine jongen, dat is hoe ik Bram altijd zag. Bram is de middelste van 3 kindjes in ons gezin. Tot voor kort was hij de jongste. Bram is mijn kleine jongen, dat zal hij waarschijnlijk altijd blijven.

Mijn kleine meisje ging van klein meisje naar grote zus.

Toen Bram geboren werd was ik meteen stapel verliefd op hem. Zo’n mooi, lief en klein jongentje had ik nog nooit gezien. Ik genoot volop van de kraamtijd en van mijn mooie gezin. Merel was 11 maand toen Bram geboren werd. Ook nog klein, maar toch al weer zo groot vergeleken met hem. Merel was al vrij zelfstandig. Liep met 10 maand door de kamer te rennen, kletste gezellig en liep behoorlijk voor op haar ontwikkeling. Je zult snappen dat zo’n babytje dan weer ontzettend klein is. Merel was grote zus alsof het nooit anders geweest was. Hoewel Merel natuurlijk nog steeds een klein meisje was, was ze toch ook in 1 klap groot. Maar bij haar is het toch anders dan bij Bram, Merel is erg zelfstandig en wijs en soms verbaas ik me over de dingen die ze zeggen kan maar ook weer niet, want zo is ze nou eenmaal. Dat Merel een bijzonder meisje is dat is me wel duidelijk.

Mijn kleine jongen.

Bram is eigenlijk altijd mijn kleintje gebleven. Natuurlijk bleef hij geen baby, hij peuterde er flink op los. En toch bleef hij mijn kleine jongen. Lekker knuffelen bij mama, samen dingen doen als Merel naar school was. Waar ik Merel soms al als ‘groot’ zag, zag ik Bram weer als ‘klein’. Eigenlijk een beetje raar misschien want ja zoveel verschil zit er niet tussen Merel en Bram.

kleine jongen

Bijna 4 jaar lang was hij mijn kleine jongen.

Bijna 4 jaar was Bram mijn kleine jongen, dat is hij natuurlijk nog steeds. Op 22 september 2017 werd mijn kleine jongen grote broer van Emma. Wat was hij trots. En eigenlijk is hij dat nog steeds. Emma krijgt wel 30 kusjes op een dag, 15 knuffels en hij aait er wat af. Maar op die 22 september 2017 dat Emma geboren werd was mijn kleine jongen ineens niet zo klein meer.

kleine jongen

Ineens was je groot.

Lieve Bram, ineens was je groot. Terwijl ik je altijd met gemak optilde alsof het niets was, ben je nu ineens behoorlijk zwaar. Ik hoor en zie nu zoveel beter hoe groot je eigenlijk al wel niet bent. Hoe wijs je zijn kunt en wat je allemaal al wel niet kan. Eigenlijk bleef je altijd een beetje mijn kleine jongen, mijn soort van babytje. Je zult altijd mijn kleine jongen zijn maar nu zie ik dat je eigenlijk niet zo klein meer bent. Je groeit, je ontwikkeld en blijft even lief maar toch ook stoer. Gelukkig knuffel je nog graag met mama, maar ook dat zal op een dag niet stoer meer zijn. En dan ben je pas echt groot.

Nu kan ik nog genieten van mijn kleine grote jongen. Want het gaat zo snel. Soms denk ik wel eens; Bleven jullie alle 3 maar klein en vol onschuld. Natuurlijk kan dat niet dus ik geniet van de momentjes dat jullie nog wel even ‘klein’ zijn.

 

verliefd op papa

 

Maar hoe groot ze ook mogen zijn
In mijn ogen blijven ze altijd klein

 

 

 

26 reacties

  1. Ik herken dit wel. Dit gaat echt raar klinken, maar ik heb dat nu al met onze Mason die 4,5 maand is… hij is opeens al 7kg en waar is toch mn kleine mini baby’tje ???

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *